گشتول


سیستم جامع گردشگری


ورود به سیستم

ورود به سیستم گشتول

نام کاربری
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار

ثبت نام در سیستم گشتول

نام
نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز عبور
آدرس ایمیل
تکرار آدرس ایمیل
Captcha
جستجو
close.png
در حال جستجو...
فرهنگ و آداب و رسوم

حصیر بافی، خولک بافی و سیس بافی سیستان و بلوچستان

حصیر بافی یا تگرد در گویش محلی، هنرِ حاصلِ دستِ توانمندِ زنان و مردان بلوچی است. این هنرمندان بی نام و کوشا، از برگ درخت خرما وحشی-داز-لوازمی چون سجاده، سبد، پرده، باد بزن، صندوقچه و زیر انداز و غیره، خلق می کنند. حصیر بافی، سیس بافی، خولک بافی و یا خلک بافی، هنری که قدمتی طولانی به درازای تاریخ شهر سوخته و دریاچه هامون دارد و در میان مردمان سیستان و بلوچستان، از جایگاه ویژه ای برخوردار است. این هنر در منطقه سیستان، با گویش خولک بافی و در بلوچستان، با گویش تگرد تلفظ می شود که از نظر نوع مواد ساخت نیز، با یکدیگر تفاوت هایی دارند. خولك، از ساقه های نی و تگرد، از داز تهیه می شود. سیس، رشته هایی از الیاف است که در اطراف تنه درخت خرما می روید و به آن، گیس درخت خرما گفته می شود. در سیس بافی، از این الیاف، برای تهیه برخی از ملزومات زندگی همچون تک-نوعی زیر انداز حصیری-، نولک-نوعی سبد دسته دار برای حمل علوفه و ماهی-، سوند-نوعی حصیر برای ایجاد حصار و محدود کردن فضا-، کتل-نوعی زنبیل-، قفس-برای نگهداری مرغ-و انواع طناب و کلاهک آباژور، استفاده می شود. روستاهای حاشیه کوه خواجه و شهرستان زابل، از مهم ترین منطقه های تولید محصولات حصیر بافی در سیستان و نیك شهر، سراوان و سرباز، از مهم ترین مناطق تولید این نوع محصولات در بلوچستان هستند.
اشتراک گذاری از طریق Facebookاشتراک گذاری از طریق Google Plusاشتراک گذاری از طریق Twitterاشتراک گذاری از طریق LinkedIn
(0 رأی)
گالری تصاویر

کاربر مهمان

نظرات کاربران

    مرتب سازی بر اساس
  • تاکنون هیچ نظری ثبت نشده است